Mijn naam is Latoya Lesnoesa de dochter van Richard en Tineke Lesnoesa en de kleindochter van Semual Lesnoesa oftewel hoe iedereen mijn opa hier kent als oom Job en oma Paulina Lesnoesa Vijf jaar geleden begon ik bij jullie mijn verhaal te vertellen. Een verhaal dat voor mij nooit zal eindigen. Want zolang Orang Buru bestaat, blijven onze verhalen voortleven. Via deze tekst wil ik jullie opnieuw meenemen in mijn verhaal: het verhaal van mijn opa Samuel Lesnoesa en mijn oma Paulina Lesnoesa-Rugenbrecht, en van de kracht die zij aan mij hebben doorgegeven.Een paar jaar geleden stond ik in Wormerveer als een jonge vrouw die al wist waar haar wortels lagen: op Buru. Ik wist waar ik vandaan kwam, maar ik begreep nog niet volledig wat die afkomst voor mij betekende. Nu ik ouder ben geworden, zie ik steeds duidelijker welke kracht er in mij leeft. En bovenal zie ik waar die kracht vandaan komt.Ik kom uit een gezin van vier, met mijn ouders en mijn zus. Mijn ouders gaven mij een vrije opvoeding. Ze lieten mij zelf nadenken, zelf kiezen en mijn eigen weg vinden. Ook mocht ik zelf bepalen of ik naar de kerk wilde. Daardoor kreeg ik de ruimte om mijn eigen tempo te volgen en mijn persoonlijke band met God te ontdekken.